Τα Smart Phones και η Δολοφονία της Συζήτησης

The mobile phone and the death of real-life conversation by Babycakes Romero

Μέσα από τον φακό του ο φωτογράφος, Babycakes Romero, με έδρα το Λονδίνο, προσπαθεί να δείξει την εισβολή των smart phones στις ζωές των ανθρώπων και πως αλλοιώνουν τις κοινωνικές σχέσεις και την προσωπική επικοινωνία.

"Είδα ότι τα κινητά γίνονταν εμπόδιο στην επικοινωνία.

Είδα ότι ο κόσμος τα χρησιμοποιεί ως εργαλείο σε δημόσιους χώρους για να κρύψει την αμηχανία του, να καλύψει τη σιωπή του, αλλά καθώς συνέχισα να παρατηρώ ανακάλυψα ότι αυτές οι συσκευές ήταν που προκαλούσαν αμηχανία και σιωπή."

Pictures: Babycakes Romero

<

• 01
• 02
• 03
• 04
• 05
• 06
• 07
• 08
• 09
• 10
• 11
• 12
• 13

<>

I saw that smartphones were becoming a barrier to communication in person. I saw how people used it as a social prop, to hide their awkwardness, to fill the silence but as I continued to observe and document this modeRomero.htmlhttp://www.telegraph.co.uk/news/picturegalleries/howaboutthat/11195884/The-mobile-phone-and-the-death-of-real-life-conversation-by-Babycakes-Romero.html
rn phenomena I felt that the devices were actually causing the awkwardness and the silence. They basically allow people to withdraw rather than engage.

Picture: Babycakes Romero

Το Βέλγιο και το Ηνωμένο Βασίλειο εφαρμόζουν νέες στρατηγικές για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας

Μετάφραση/Επιμέλεια: Ντούνης Ανδρέας

Οι κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότερο τη σημαντικότητα της πρώιμης επέμβασης στην παιδική ηλικία ώστε να προληφθεί η άνοδος της ανισότητας στις επερχόμενες δεκαετίες. Η Στρατηγική «Ευρώπη 2020» στοχεύει να μειώσει τον αριθμό των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού κατά 20 εκατομμύρια. Με στόχο να διασφαλιστεί ότι οι στόχοι της μείωσης της φτώχειας θα επιτευχθούν, τόσο το Βέλγιο όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο υιοθέτησαν πρόσφατα νέες στρατηγικές για τη μείωση της παιδικής φτώχειας, με εστίαση στη μείωση των επιπέδων συνολικής φτώχειας, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών και των νέων ανθρώπων. Αυτές οι στρατηγικές εστιάζουν στην επένδυση στις υπηρεσίες για τα παιδιά και σε έτερες κοινωνικές υπηρεσίες με στόχο την αντιμετώπιση του κύκλου της μειονεξίας.

Η Νέα Στρατηγική του Ηνωμένου Βασιλείου για την Παιδική Φτώχεια

To 2010, το Ηνωμένο Βασίλειο υιοθέτησε το Νόμο για την Παιδική Φτώχεια (Child Poverty Act 2010), μέσω του οποίου δόθηκε η νομική δέσμευση για τη μείωση κατά 10% των παιδιών σε κατάσταση φτώχειας έως το 2020. Τον Ιούνιο του 2014, η Βρετανική Κυβέρνηση δημοσίευσεμία στρατηγική τριετούς διάρκειας για την μείωση της παιδικής φτώχειας στο Ηνωμένο Βασίλειο μέσω της δράσης σε τρεις τομείς και πιο συγκεκριμένα: στην αύξηση της πρόσβασης των φτωχότερων παιδιών στην εκπαίδευση και της βελτίωσης του εκπαιδευτικού τους επιπέδου, τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου για ενήλικες και παιδιά, και την υποστήριξη των εργαζόμενων οικογενειών ώστε να αυξήσουν το εισόδημα/ τα εισοδήματά τους. Για να βοηθήσει στην καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου επέλεξε να εστιάσει στην καταπολέμηση των δομικών αιτιών της μέσω δράσεων σε πεδία που ποικίλλουν: από την απασχόληση, την εκπαίδευση, το βιοτικό επίπεδο ως τη συνεργασία μεταξύ της κεντρικής κυβέρνησης και των τοπικών περιοχών/αρχών. Η συγκεκριμένη στρατηγική επιδιώκει να υλοποιήσει τις ρυθμίσεις του Νόμου για την Παιδική Φτώχεια του έτους 2010, εστιάζοντας παράλληλα σε συγκεκριμένα ζητήματα.

Για παράδειγμα, Κυβερνητική ανασκόπηση σχετικά με τα στοιχεία της φτώχειας κατέδειξε ότι ορισμένα από τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι φτωχότερες οικογένειες ώστε να διαφύγουν από τον κύκλο της φτώχειας μέσω της εύρεσης εργασίας ήταν η μακροχρόνια ανεργία, το χαμηλό εκπαιδευτικό επίπεδο, η φροντίδα περισσότερων από τριών παιδιών, και η ανατροφή παιδιών ως μόνοι γονείς. Η Κυβέρνηση της Βρετανίας μετέπειτα δεσμεύθηκε να υποστηρίξει περισσότερο τους μακροχρόνια ανέργους, και να εξειδικεύσει την υποστήριξη για τις μονογονεϊκές οικογένειες, πέραν των έτερων μέτρων.

Παρόλα αυτά, η Επιτροπή Κοινωνικής Κινητικότητας και Παιδικής Φτώχειας του Ηνωμένου Βασιλείου (Social Mobility and Child Poverty Commission) υπολόγισε ότι έως το 2020, περίπου 3,5 εκατομμύρια παιδιά στο Ηνωμένο Βασίλειο θα ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Η στρατηγική της περιόδου 2014-2017 δέχθηκε έντονες επικρίσεις και θεωρήθηκε ως μία «χαμένη ευκαιρία» από σημαντικούς ενδιαφερόμενους φορείς, που στηλίτευσαν το γεγονός ότι η στρατηγική δεν ανταποκρίθηκε στα απαιτούμενα για τη μείωση της παιδικής φτώχειας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Βέλγιο: Το Εθνικό Σχέδιο για την Αντιμετώπιση της Παιδικής Φτώχειας

Τον Ιούνιο του 2013, η Βελγική Κυβέρνηση αποφάσισε να υιοθετήσει ένα Εθνικό Σχέδιο Κατά της Παιδικής Φτώχειας , εμπνευσμένη από την Σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής : «Επενδύοντας στα Παιδιά: Διαρρηγνύοντας τον Κύκλο της Μειονεξίας»: (European Commission’s Recommendation ‘Investing in Children: Breaking the Cycle of Disadvantage’).

Το σχέδιο περιλαμβάνει δράσεις σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης στο ομοσπονδιακό, το περιφερειακό και το κοινοτικό επίπεδο, όλα εκ των οποίων στοχεύουν στη μείωση της παιδικής φτώχειας στο Βέλγιο ώστε να εκπληρωθούν οι στόχοι που τέθηκαν μέσω της Στρατηγικής Ευρώπη 2020. Το σχέδιο αποτελείται από 140 δράσεις που χωρίζονται σε τέσσερις άξονες, όπως προσδιορίζει η Σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: ο άξονας 1 ασχολείται με την πρόσβαση σε επαρκείς πόρους, ο άξονας 2 εστιάζει την πρόσβαση σε οικονομικές υπηρεσίες και υπηρεσίες υψηλής ποιότητας, ο άξονας 3 εστιάζει στην ενίσχυση των δικαιωμάτων συμμετοχής των παιδιών, ενώ ο άξονας 4 εστιάζει στις συνεργασίες μεταξύ διαφορετικών επιπέδων πολιτικής και διακυβέρνησης.

Συμπερασματικά, το Βελγικό σχέδιο κατά της παιδικής φτώχειας έχει ως στόχο να προστατευθούν τουλάχιστον 82.000 παιδιά από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό στο Βέλγιο ως το 2020.

©European Union, url: http://europa.eu/epic/news/2014/20140908-a-new-child-poverty-strategy_en.htm

socialpolicy.gr

POVERTY

https://www.youtube.com/watch?v=TxbmjDngois

Χριστούγεννα και φιλανθρωπία

Κάθε Χριστούγεννα, με το που αρχίζουν τα ραδιόφωνα να παίζουν τα εορταστικά σποτάκια με μηνύματα αλληλεγγύης, μου έρχεται στο μυαλό μία εικόνα που μού μετέφερε πριν από αρκετά χρόνια μία εργαζόμενη σε ίδρυμα που φιλοξενεί παιδιά άπορων οικογενειών. «Ο κόσμος μας θυμάται τα Χριστούγεννα,» μου είχε πει. «Έρχονται φορτωμένοι με σακούλες με δώρα, χτυπούν απροειδοποίητα το κουδούνι, μας αναστατώνουν, σχεδόν απαιτούν από τα ίδια τα παιδιά να παίξουν μαζί τους. Ζαλιζόμαστε. Μας διακόπτουν ακόμη και την ώρα του μεσημεριανού φαγητού. Είμαστε ευγνώμονες για όσα μας δίνουν, αλλά θα μπορούσε να γίνεται λίγο πιο διακριτικά. Πολλά παιδιά ντρέπονται.»

Τρομάζω λοιπόν με τον βομβαρδισμό φιλανθρωπίας από ανθρώπους που θα «δώσουν» και φέτος με την ίδια ποιότητα σκέψης που θα μαγειρέψουν τη γαλοπούλα για τα Χριστούγεννα. Ειδικά αυτά τα Χριστούγεννα που όλα συμβαίνουν σε υπερθετικό βαθμό:  περισσότερη ανεργία, περισσότερη φτώχεια, περισσότερη απόγνωση, περισσότερος φόβος για το αύριο.  Η φιλανθρωπία – όταν δεν συνοδεύεται από μεγαλοψυχία και πραότητα – μπορεί να πληγώσει και περισσότερο. Σε υπερθετικό βαθμό. Ειδικά η εποχιακή φιλανθρωπία που στοχεύει πιο πολύ στο να υπηρετήσει το πνεύμα των Χριστουγέννων και θέτει λιγότερο στο κέντρο της σκέψης την πραγματική αλληλεγγύη.

Να είμαι ξεκάθαρη. Είμαι της άποψης ότι ουδείς μπορεί να δικάσει τις προθέσεις κανενός. Ότι το καλό μπορεί να επιτευχθεί εξίσου από το νέο με το αμπέχονο και το σκουλαρίκι στο αυτί, όσο  και από κυρίες που επιδεικνύουν τις ακριβές τουαλέτες τους σε φιλανθρωπικά γκαλά. Αλλά η φιλανθρωπία, όπως όλα στην ζωή, έχουν το savoir faire τους. Αλλιώς η φιλανθρωπία κρύβει περισσότερες αμαρτίες από τις αρετές που κρύβει το πραγματικά στοργικό ενδιαφέρον για τον άνθρωπο. Εάν λοιπόν απουσιάζει το πραγματικό ενδιαφέρον, ή εάν η σκέψη είναι εποχική, ας εξαντληθεί με την αγορά προϊόντων στα πολυάριθμα χριστουγεννιάτικα bazaar που διοργανώνονται από εθελοντές. Οι οποίοι γνωρίζουν ότι φιλανθρωπία δεν είναι απαραίτητα να δίνεις από αυτά που έχεις, αλλά από αυτό που είσαι.

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Αγάπη και αγκαλιά το αντίδοτο στην «κατάθλιψη των Χριστουγέννων»

Ουσιαστική επικοινωνία και μοίρασμα προτείνει ως αντίδοτο στο στρες των γιορτών, ο καθηγητής ψυχολογίας διαπροσωπικών σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου, Παναγιώτης Κορδούτης.

Ο κ. Κορδούτης, σε συνέντευξή του στη διαδικτυακή τηλεόραση του ΑΠΕ-ΜΠΕ, επισημαίνει ότι οι γυναίκες πλήττονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ ότι οι άντρες από την «κατάθλιψη των Χριστουγέννων». Συγκεκριμένα αναφέρει ότι οι γυναίκες βιώνουν κατά τη διάρκεια των διακοπών κάποιας μορφής δυσανεξία που είναι στα όρια της κατάθλιψης σε ποσοστό 40% του γενικού πληθυσμού, ενώ ένα 6% αντιμετωπίζει σοβαρές μορφές κατάθλιψης.

Ο κ. Κορδούτης, αναφέρεται στις κοινωνικές ομάδες που είναι πιο ευάλωτες, όπως οι άνθρωποι που βιώνουν μοναξιά είτε ψυχολογική είτε γεωγραφική, καθώς επίσης και άτομα που έχουν ζήσει ανατροπές στις διαπροσωπικές τους σχέσεις ή τα διαφόρων ειδών πένθη όπως π.χ απώλεια εργασίας.

Αρκετά εντυπωσιακό πάντως είναι το γεγονός ότι ακόμη και άνθρωποι που έχουν μια «τακτοποιημένη ζωή» απειλούνται από το στρες των γιορτών, ενώ δραστικές αλλαγές στην καθημερινότητα του ατόμου, δεν ενδείκνυνται για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης των γιορτών. Όπως υποστηρίζει ο κύριος Κορδούτης ενδεχομένως τέτοιου τύπου αλλαγές, όπως π.χ ένα μακρινό ταξίδι, να επιτείνουν το ψυχολογικό στρες αντί να ανακουφίσουν τον πάσχοντα. Αντιθέτως για τους καταθλιπτικούς των Χριστουγέννων προτείνει ουσιαστική επαφή με ανθρώπους που κάποιος αισθάνεται συναισθηματική ασφάλεια και πλήρη αποδοχή, καθώς επίσης δραστηριότητες και χόμπι που προσφέρουν ευχαρίστηση χωρίς όμως να προκαλούν δραματικές αλλαγές.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=64109623

Συνεδρίες Συμβουλευτικής & Ενσυναίσθησης

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ροδόπης διοργανώνει συνεδρίες Συμβουλευτικής για εκπαιδευτικούς, με τη στήριξη επιστημονικής ομάδας ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών. 

Η θεματολογία:

• Εξαρτήσεις: Τζόγος, Αλκοόλ, Ναρκωτικά – συμπτώματα και αντιμετώπιση
• Το Διαδίκτυο: από τη χρήση στην κατάχρηση
• Τα Όρια ως μέσο ενίσχυσης ανάπτυξης του παιδιού - Διαφύλαξη παραγωγικότητας του εκπαιδευτικού
• Η στάση των εκπαιδευτικών. Όρια - Αποδοχή - Ενθάρρυνση - Καθοδήγηση
• Η «συναίσθηση» του «Εν». Η ενσυναίσθηση στη σχέση εκπαιδευτικού - μαθητή στο χώρο του σχολείου και οι τρόποι ανάπτυξής της.
• Η διαχείριση άγχους και θυμού.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν τη συμμετοχή τους στη φόρμα:

https://docs.google.com/forms/d/13rs-pUESdUFcY5hsLreC0BAY1HTnNay9oBeJfJH_jko/viewform?c=0&w=1

ή στα γραφεία του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων.

«Δίκτυο Συλλόγων Γονέων & Κηδεμόνων μαθητών Γυμνασίων & Λυκείων νομού Ροδόπης»

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ροδόπης καλεί τους εκπροσώπους των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων των σχολείων αρμοδιότητας της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης σε σύσταση Δικτύου Γονέων με στόχο τον συντονισμό δράσεων προς όφελος της σχολικής κοινότητας.

Σύμφωνα με τα καθηκοντολόγιο και τις αρμοδιότητες των Συμβουλευτικών Σταθμών Νέων (Αρ.Πρωτ.93008/Γ7/10-08-2012/ΥΠΑΙΘΠΑ, άρθρο 7), οι Υπεύθυνοι Σ.Σ.Ν. έχουν ως έργο την ψυχοκοινωνική κάλυψη των αναγκών των σχολικών μονάδων του Νομού. Παρέχουν συμβουλευτική γονέων και παράλληλα ασκούν προληπτική παρέμβαση στα πλαίσια στήριξης της οικογένειας και κινητοποίησης των λοιπών κοινωνικών φορέων μέσω του σχολείου, καθώς και ευαισθητοποιούν την ευρύτερη κοινότητα σε θέματα αγωγής υγείας και ψυχικής υγείας, οργανώνοντας και συντονίζοντας ομιλίες, συζητήσεις και άλλες δραστηριότητες.

Ως στόχοι του Δικτύου Συλλόγων Γονέων & Κηδεμόνων προτείνονται:

1. Η μελέτη και προβολή των προβλημάτων των Σχολείων
2. Ο συντονισμός της δράσης όλων των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων για τη λύση προβλημάτων
3. Η βελτίωση των όρων φοίτησης και διαβίωσης των μαθητών
4. Ο εξοπλισμός των σχολείων με σύγχρονα εποπτικά μέσα διδασκαλίας
5. Η ίδρυση και λειτουργία σχολών γονέων, βιβλιοθηκών, αναγνωστηρίων, εργαστηρίων, μαθητικών λεσχών
6. Η συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς λειτουργούς για την ενίσχυση του έργου τους
7. Η ενθάρρυνση των παιδιών για την ανάπτυξη της πρωτοβουλίας και ευγενικής άμιλλας
8. Η συμπαράσταση στους μαθητές για την ανάπτυξη πολιτιστικής δραστηριότητας, μέσα και έξω από το σχολείο
9. Η ανάπτυξη στενής συνεργασίας με τους γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικούς, τοπική Αυτοδιοίκηση, μαζικούς φορείς, επιστημονικά σωματεία
10. Η έκδοση εντύπων, περιοδικών, δελτίων για τις δραστηριότητες των μαθητικών κοινοτήτων
11. Η οργάνωση διαλέξεων, ομιλιών, σεμιναρίων, συγκεντρώσεων, εκδηλώσεων (αθλητικών-πολιτιστικών-κοινωνικών), εκδρομών κλπ.