Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

Χριστούγεννα και φιλανθρωπία





Κάθε Χριστούγεννα, με το που αρχίζουν τα ραδιόφωνα να παίζουν τα εορταστικά σποτάκια με μηνύματα αλληλεγγύης, μου έρχεται στο μυαλό μία εικόνα που μού μετέφερε πριν από αρκετά χρόνια μία εργαζόμενη σε ίδρυμα που φιλοξενεί παιδιά άπορων οικογενειών. «Ο κόσμος μας θυμάται τα Χριστούγεννα,» μου είχε πει. «Έρχονται φορτωμένοι με σακούλες με δώρα, χτυπούν απροειδοποίητα το κουδούνι, μας αναστατώνουν, σχεδόν απαιτούν από τα ίδια τα παιδιά να παίξουν μαζί τους. Ζαλιζόμαστε. Μας διακόπτουν ακόμη και την ώρα του μεσημεριανού φαγητού. Είμαστε ευγνώμονες για όσα μας δίνουν, αλλά θα μπορούσε να γίνεται λίγο πιο διακριτικά. Πολλά παιδιά ντρέπονται.»

Τρομάζω λοιπόν με τον βομβαρδισμό φιλανθρωπίας από ανθρώπους που θα «δώσουν» και φέτος με την ίδια ποιότητα σκέψης που θα μαγειρέψουν τη γαλοπούλα για τα Χριστούγεννα. Ειδικά αυτά τα Χριστούγεννα που όλα συμβαίνουν σε υπερθετικό βαθμό:  περισσότερη ανεργία, περισσότερη φτώχεια, περισσότερη απόγνωση, περισσότερος φόβος για το αύριο.  Η φιλανθρωπία – όταν δεν συνοδεύεται από μεγαλοψυχία και πραότητα – μπορεί να πληγώσει και περισσότερο. Σε υπερθετικό βαθμό. Ειδικά η εποχιακή φιλανθρωπία που στοχεύει πιο πολύ στο να υπηρετήσει το πνεύμα των Χριστουγέννων και θέτει λιγότερο στο κέντρο της σκέψης την πραγματική αλληλεγγύη.

Να είμαι ξεκάθαρη. Είμαι της άποψης ότι ουδείς μπορεί να δικάσει τις προθέσεις κανενός. Ότι το καλό μπορεί να επιτευχθεί εξίσου από το νέο με το αμπέχονο και το σκουλαρίκι στο αυτί, όσο  και από κυρίες που επιδεικνύουν τις ακριβές τουαλέτες τους σε φιλανθρωπικά γκαλά. Αλλά η φιλανθρωπία, όπως όλα στην ζωή, έχουν το savoir faire τους. Αλλιώς η φιλανθρωπία κρύβει περισσότερες αμαρτίες από τις αρετές που κρύβει το πραγματικά στοργικό ενδιαφέρον για τον άνθρωπο. Εάν λοιπόν απουσιάζει το πραγματικό ενδιαφέρον, ή εάν η σκέψη είναι εποχική, ας εξαντληθεί με την αγορά προϊόντων στα πολυάριθμα χριστουγεννιάτικα bazaar που διοργανώνονται από εθελοντές. Οι οποίοι γνωρίζουν ότι φιλανθρωπία δεν είναι απαραίτητα να δίνεις από αυτά που έχεις, αλλά από αυτό που είσαι.

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών